بیش از 100 گونه مختلف لیچی وجود دارد و هر سال گونه‌های جدیدی به طور مداوم در حال ظهور هستند.
اکنون فصل لذت بردن رسمی از لیچی‌هاست. مقدار زیادی لیچی در بازار موجود است. سوپرمارکت‌ها، فروشگاه‌های میوه و فروشندگان خیابانی همه در حال تبلیغ لیچی‌های تازه هستند، با عبارات وسوسه‌انگیزی مانند "اگر شیرین نیست، نیازی به پرداخت نیست" و قیمت‌ها از بالا به پایین متغیر است.
لیچی (نام علمی: Litchi chinensis Sonn.) متعلق به خانواده Sapindaceae و جنس لیچی است. این یک درخت همیشه سبز است که حدود 10 متر ارتفاع دارد. پوست میوه دارای برآمدگی‌های فلس‌دار، قرمز روشن و بنفش قرمز است. وقتی کاملاً رسیده می‌شود، به رنگ قرمز روشن در می‌آید؛ دانه‌ها همه توسط یک پوشش دانه کاذب گوشتی پوشیده شده‌اند. دوره گلدهی در بهار و دوره میوه‌دهی در تابستان است. وقتی تازه است، گوشت میوه نیمه شفاف و ژلاتینی است، با طعمی خوشبو و خوشمزه، اما برای نگهداری مناسب نیست.
این میوه در جنوب غربی چین، از جمله یوننان، گوئیژو، سیچوان و چونگ‌کینگ، و همچنین مناطق جنوبی مانند گوانگشی، گوانگ‌دونگ و هاینان، و مناطق جنوب شرقی مانند فوجیان، ژجیانگ و تایوان توزیع شده است. همچنین در بخش جنوب شرقی آسیا کشت می‌شود. سوابقی از معرفی آن به آفریقا، آمریکا و اقیانوسیه وجود دارد. لیچی به همراه موز، آناناس و لونگان به عنوان یکی از "چهار میوه بزرگ جنوب" شناخته می‌شود.
لیچی طعمی شیرین و تر دارد و طبیعت آن گرم است. وارد کننده نصف النهارات قلب، طحال و کبد است. می‌تواند سکسکه و اسهال را متوقف کند. این یک انتخاب عالی درمانی غذایی برای افراد مبتلا به سکسکه مزمن و اسهال شبانه است. در عین حال، اثرات تغذیه مغز، ارتقای تناسب اندام، تحریک اشتها و سود رساندن به طحال را دارد. به دلیل طبیعت گرم آن، مصرف بیش از حد به راحتی می‌تواند منجر به گرمای بیش از حد شود.