بیش از 100 نوع لیچی وجود دارد و هر ساله انواع جدیدی به طور مداوم ظهور می‌کنند.
اکنون فصل رسمی لذت بردن از لیچی‌هاست. مقدار زیادی لیچی در بازار موجود است. سوپرمارکت‌ها، فروشگاه‌های میوه و فروشندگان خیابانی همه در حال تبلیغ لیچی‌های تازه هستند، با عبارات وسوسه‌انگیزی مانند "اگر شیرین نیست، نیازی به پرداخت نیست" و قیمت‌ها از بالا به پایین متغیر است.
لیچی (نام علمی: Litchi chinensis Sonn.) متعلق به خانواده Sapindaceae و جنس لیچی است. این یک درخت همیشه سبز است که حدود 10 متر ارتفاع دارد. پوست میوه دارای برآمدگی‌های فلس‌دار، قرمز روشن و بنفش قرمز است. وقتی کاملاً رسیده باشد، به رنگ قرمز روشن در می‌آید؛ دانه‌ها تماماً توسط یک پوشش دانه کاذب گوشتی پوشیده شده‌اند. دوره گلدهی در بهار و دوره میوه‌دهی در تابستان است. وقتی تازه باشد، گوشت میوه شفاف و ژلاتینی است، با طعمی خوشبو و خوشمزه، اما برای نگهداری مناسب نیست.
این میوه در جنوب غربی چین، از جمله یunnan، Guizhou، Sichuan و Chongqing، همچنین در مناطق جنوبی مانند Guangxi، Guangdong و Hainan و مناطق جنوب شرقی مانند Fujian، Zhejiang و تایوان توزیع می‌شود. همچنین در بخش جنوب شرقی آسیا کشت می‌شود. مدارکی از معرفی آن به آفریقا، آمریکا و اقیانوسیه وجود دارد. لیچی به عنوان یکی از "چهار میوه بزرگ جنوب" همراه با موز، آناناس و لانگان شناخته می‌شود.
لیچی شیرین، ترش در طعم و گرم در طبیعت است. به meridians قلب، طحال و کبد وارد می‌شود. می‌تواند سکسکه و اسهال را متوقف کند. این یک انتخاب عالی برای درمان غذایی برای کسانی است که سکسکه‌های مداوم و اسهال شبانه دارند. در عین حال، اثرات تقویت مغز، ترویج تناسب اندام، تحریک اشتها و سودمند بودن برای طحال را دارد. به دلیل طبیعت گرم آن، مصرف بیش از حد می‌تواند به راحتی منجر به گرمای بیش از حد شود.

ویژگی‌های کلیدی: عطر غنی، طعم شیرین، اما هسته‌های میوه معمولاً بزرگ هستند و نرخ قابل خوردن نسبتاً پایین است.
ظاهر: میوه به شکل قلب یا قلب کوتاه است و اندازه متوسطی دارد. پوست آن قرمز تیره (نه قرمز روشن) است و دارای شیارهای صاف و به‌طور منظم چیده شده است (برآمدگی‌های فلس‌دار روی پوست) و ترک‌ها کم‌عمق و باریک هستند.
محل اصلی: این نوع به‌طور گسترده‌ای در گوانگ‌دونگ، گوانگ‌شی، فوجیان و تایوان در چین کشت می‌شود. همچنین یکی از انواع تجاری اصلی در بسیاری از مناطق کشت لیچی در سراسر جهان (مانند آفریقای جنوبی، استرالیا) است و در بازارهای اروپایی و آمریکایی به‌طور معمول به عنوان "موریس" شناخته می‌شود.
فصل رسیدن: این یک نوع میان‌رس است، با دوره بلوغ بین انواع زودرس و دیررس، و معمولاً در اواسط تا اواخر ژوئن به عرضه عمده در بازار می‌رسد.
میوه اندازه متوسطی دارد، با وزن متوسط هر میوه ۱۹.۵۶ گرم. میوه بیضی شکل است، کمی شبیه قلب یا قلب کوتاه. پوست آن قرمز تیره، نازک و نسبتاً محکم است. گوشت آن سفید، نرم، صاف و آبدار است، با طعمی شیرین و عطر کمی. نرخ قابل خوردن ۷۸٪ است.
?? مقایسه انواع مشابه
ویژگی‌های لیچی "برگ سیاه" متمایز است و آن را از سایر واریته‌های اصلی متمایز می‌کند:
در مقایسه با لیچی پرنسس اسمایل: میوه پرنسس اسمایل بزرگ‌تر است. ویژگی بارز آن این است که پوست آن ترکیبی از قرمز و سبز است، دانه کوچک است و گوشت آن ترد است. در مقابل، پوست لیچی برگ سیاه قرمز تیره است، دانه بزرگ است و عطر آن قوی‌تر است.
در برابر لیچی گوی‌وی: گوی‌وی به خاطر عطر خاص خود از گل‌های桂花 و گوشت تردش معروف است و هسته‌های میوه کوچکی دارد. نوع برگ سیاه شیرینی و عطر "مستقیم‌تری" را ارائه می‌دهد و هسته‌های میوه بزرگتر و گوشت نرم‌تر و آبدارتری دارد.
در برابر آبنبات برنج چسبناک با لیچی: آبنبات برنج چسبناک نماینده طعم‌های "نرم و شیرین" است. این آبنبات هسته‌ای کوچک و گوشتی ضخیم دارد و شیرینی آن بسیار بالا است. نوع برگ سیاه از نظر شیرینی و بافت میوه نمی‌تواند با آن مقایسه شود و هسته‌اش بزرگتر است.