بیش از ۱۰۰ رقم لیچی وجود دارد و هر سال ارقام جدیدی به طور مداوم پدیدار می‌شوند.
اکنون فصل لذت بردن رسمی از لیچی است. مقدار زیادی لیچی در بازار موجود است. سوپرمارکت‌ها، میوه‌فروشی‌ها و دستفروشان همه درباره لیچی تازه فریاد می‌زنند، با عبارات جذابی مانند «اگر شیرین نبود پول ندهید» و قیمت‌ها از بالا تا پایین متفاوت است.
لیچی (نام علمی: Litchi chinensis Sonn.) متعلق به خانواده Sapindaceae و جنس Litchi است. درختی همیشه‌سبز است که تقریباً 10 متر ارتفاع دارد. پوست میوه برجستگی‌های فلس‌مانند دارد، به رنگ قرمز روشن و قرمز بنفش است. وقتی کاملاً رسیده شود، به رنگ قرمز روشن تبدیل می‌شود؛ دانه‌ها کاملاً توسط پوشش دانه‌ای گوشتی کاذب پوشیده شده‌اند. دوره گلدهی در بهار و دوره میوه‌دهی در تابستان است. وقتی تازه است، گوشت میوه نیمه‌شفاف و ژلاتینی است، طعمی معطر و خوشمزه دارد، اما برای نگهداری مناسب نیست.
در جنوب غربی چین، از جمله یون‌نان، گوئیژو، سیچوان و چونگ‌کینگ، و همچنین مناطق جنوبی مانند گوانگشی، گوانگ‌دونگ و هاینان، و مناطق جنوب شرقی مانند فوجیان، ژجیانگ و تایوان پراکنده است. در جنوب شرقی آسیا نیز کشت می‌شود. سوابقی از معرفی آن به آفریقا، آمریکا و اقیانوسیه وجود دارد. لیچی همراه با موز، آناناس و لونگان به عنوان یکی از «چهار میوه بزرگ جنوب» شناخته می‌شود.
لیچی طعمی شیرین و ملس دارد و طبیعتی گرم دارد. وارد مریدین‌های قلب، طحال و کبد می‌شود. می‌تواند سکسکه و اسهال را متوقف کند. گزینه‌ای عالی برای درمان غذایی افرادی است که سکسکه مقاوم و اسهال شبانه دارند. در همان زمان، اثرات تقویت مغز، افزایش تناسب اندام، تحریک اشتها و تقویت طحال را دارد. به دلیل طبیعت گرمش، مصرف بیش از حد می‌تواند به راحتی منجر به گرمای بیش از حد شود.

ویژگی‌های کلیدی: عطر غنی، طعم شیرین، اما هسته‌های میوه معمولاً بزرگ و میزان خوراکی نسبتاً کم است.
ظاهر: میوه به شکل قلب یا قلب کوتاه و با اندازه متوسط است. پوست آن قرمز تیره (نه قرمز روشن) با برجستگی‌های صاف و منظم (برآمدگی‌های فلس‌مانند روی پوست) و شکاف‌های کم‌عمق و باریک است.
منطقه اصلی کشت: به طور گسترده در گوانگ‌دونگ، گوانگ‌شی، فوجیان و تایوان در چین کشت می‌شود. همچنین یکی از ارقام تجاری اصلی در بسیاری از مناطق پرورش لیچی در سراسر جهان (مانند آفریقای جنوبی، استرالیا) است و در بازارهای اروپایی و آمریکایی معمولاً با نام "موریس" شناخته می‌شود.
فصل رسیدن: این یک رقم میان‌رس است، با دوره رسیدگی بین ارقام زودرس و دیررس، و معمولاً در اواسط تا اواخر ژوئن به عرضه گسترده در بازار می‌رسد.
میوه با اندازه متوسط است و میانگین وزن یک میوه ۱۹.۵۶ گرم می‌باشد. میوه بیضی‌شکل، کمی قلبی‌شکل یا قلبی‌شکل کوتاه است. پوست آن قرمز تیره، نازک و نسبتاً سخت است. گوشت آن سفید، نرم، صاف و آبدار است، با طعمی شیرین و رایحه‌ای ملایم. نسبت گوشت خوراکی ۷۸٪ است.
?? مقایسه ارقام مشابه
ویژگی‌های لیچی «بلک لیف» متمایز است و تشخیص آن را از سایر ارقام اصلی آسان می‌کند:
در مقایسه با لیچی پرنسس اسمایل: میوه پرنسس اسمایل بزرگ‌تر است. بارزترین ویژگی آن این است که پوست ترکیبی از قرمز و سبز است، دانه کوچک است و گوشت آن ترد می‌باشد. در مقابل، پوست لیچی بلک لیف قرمز تیره است، دانه بزرگ است و رایحه آن قوی‌تر می‌باشد.
در مقابل لیچی گوئی‌وی: گوئی‌وی به خاطر عطر متمایز گل‌چینی و گوشت تردش با هسته‌های کوچک میوه شهرت دارد. رقم برگ سیاه شیرینی و عطر "مستقیم‌تری" ارائه می‌دهد، با هسته‌های بزرگ‌تر و گوشت نرم‌تر و آبدارتر.
در مقابل آب‌نبات برنج چسبناک با لیچی: آب‌نبات برنج چسبناک نماینده طعم‌های "نرم و شیرین" است. هسته کوچک و گوشت ضخیمی دارد و شیرینی آن بسیار بالاست. رقم برگ سیاه از نظر شیرینی و بافت گوشت میوه قابل مقایسه با آن نیست و هسته آن بزرگ‌تر است.