معرفی محصولبیش از ۱۰۰ رقم لیچی وجود دارد و هر ساله ارقام جدیدی به طور مداوم ظهور می‌کنند.
اکنون فصل لذت بردن رسمی از لیچی است. مقدار زیادی لیچی در بازار موجود است. سوپرمارکت‌ها، میوه‌فروشی‌ها و دستفروشان همه درباره لیچی تازه فریاد می‌زنند، با عبارات وسوسه‌انگیزی مانند "اگر شیرین نبود پول ندهید" و قیمت‌ها از بالا تا پایین متفاوت است.
لیچی (نام علمی: Litchi chinensis Sonn.) متعلق به خانواده Sapindaceae و جنس Litchi است. درختی همیشه‌سبز، تقریباً 10 متر ارتفاع. پوست میوه برجستگی‌های فلس‌مانند دارد، قرمز روشن و قرمز بنفش است. وقتی کاملاً رسیده شود، به قرمز روشن تبدیل می‌شود؛ دانه‌ها همه توسط یک پوشش دانه کاذب گوشتی پوشیده شده‌اند. دوره گلدهی در بهار و دوره میوه‌دهی در تابستان است. وقتی تازه است، گوشت میوه نیمه‌شفاف و ژلاتینی است، با طعم معطر و خوشمزه، اما برای نگهداری مناسب نیست.
در جنوب غربی چین، از جمله یون‌نان، گوئیژو، سیچوان و چونگ‌کینگ، و همچنین مناطق جنوبی مانند گوانگشی، گوانگ‌دونگ و هاینان، و مناطق جنوب شرقی مانند فوجیان، ژجیانگ و تایوان پراکنده است. در جنوب شرقی آسیا نیز کشت می‌شود. سوابقی از معرفی آن به آفریقا، آمریکا و اقیانوسیه وجود دارد. لیچی همراه با موز، آناناس و لونگان به عنوان یکی از «چهار میوه بزرگ جنوب» شناخته می‌شود.
لیچی طعمی شیرین و مایل به ترش دارد و طبیعتی گرم دارد. وارد کانال‌های قلب، طحال و کبد می‌شود. می‌تواند سکسکه و اسهال را متوقف کند. گزینه‌ای عالی برای درمان غذایی برای کسانی است که سکسکه مقاوم و اسهال شبانه دارند. در همان زمان، اثرات تقویت مغز، افزایش تناسب اندام، تحریک اشتها و تقویت طحال را دارد. به دلیل طبیعت گرم آن، مصرف بیش از حد می‌تواند به راحتی منجر به گرمای بیش از حد شود.
اکنون فصل لذت بردن رسمی از لیچی است. مقدار زیادی لیچی در بازار موجود است. سوپرمارکت‌ها، میوه‌فروشی‌ها و دستفروشان همه درباره لیچی تازه فریاد می‌زنند، با عبارات وسوسه‌انگیزی مانند "اگر شیرین نبود پول ندهید" و قیمت‌ها از بالا تا پایین متفاوت است.
لیچی (نام علمی: Litchi chinensis Sonn.) متعلق به خانواده Sapindaceae و جنس Litchi است. درختی همیشه‌سبز، تقریباً 10 متر ارتفاع. پوست میوه برجستگی‌های فلس‌مانند دارد، قرمز روشن و قرمز بنفش است. وقتی کاملاً رسیده شود، به قرمز روشن تبدیل می‌شود؛ دانه‌ها همه توسط یک پوشش دانه کاذب گوشتی پوشیده شده‌اند. دوره گلدهی در بهار و دوره میوه‌دهی در تابستان است. وقتی تازه است، گوشت میوه نیمه‌شفاف و ژلاتینی است، با طعم معطر و خوشمزه، اما برای نگهداری مناسب نیست.
در جنوب غربی چین، از جمله یون‌نان، گوئیژو، سیچوان و چونگ‌کینگ، و همچنین مناطق جنوبی مانند گوانگشی، گوانگ‌دونگ و هاینان، و مناطق جنوب شرقی مانند فوجیان، ژجیانگ و تایوان پراکنده است. در جنوب شرقی آسیا نیز کشت می‌شود. سوابقی از معرفی آن به آفریقا، آمریکا و اقیانوسیه وجود دارد. لیچی همراه با موز، آناناس و لونگان به عنوان یکی از «چهار میوه بزرگ جنوب» شناخته می‌شود.
لیچی طعمی شیرین و مایل به ترش دارد و طبیعتی گرم دارد. وارد کانال‌های قلب، طحال و کبد می‌شود. می‌تواند سکسکه و اسهال را متوقف کند. گزینه‌ای عالی برای درمان غذایی برای کسانی است که سکسکه مقاوم و اسهال شبانه دارند. در همان زمان، اثرات تقویت مغز، افزایش تناسب اندام، تحریک اشتها و تقویت طحال را دارد. به دلیل طبیعت گرم آن، مصرف بیش از حد می‌تواند به راحتی منجر به گرمای بیش از حد شود.
میوه‌ای درشت با گوشت ضخیم و هسته کوچک دارد. پس از پوست‌کندن، میوه خشک است و طعمی شیرین و مطبوع دارد. نام آن از هسته کوچکش که شبیه منقار مرغ است گرفته شده است.
میوه به طور میانگین ۲۹.۵ گرم وزن دارد و اندازه آن نسبتاً یکنواخت است. کمی قلبی‌شکل یا بیضی است. پوست آن قرمز تیره، نازک اما سخت است. گوشت آن سفید مومی، ترد، با آب‌داری متوسط و طعمی شیرین و کمی معطر است. نرخ هسته‌های چروکیده ۸۰٪ است.
میوه حاوی ۱۸.۰٪ مواد جامد محلول است، با ۲۲.۸ میلی‌گرم ویتامین C در هر ۱۰۰ میلی‌لیتر آب میوه و ۰.۳۵ گرم اسید. نسبت قسمت خوراکی ۷۹.۳٪ است. کیفیت عالی است.
دوره رسیدن: این رقم متعلق به ارقام میان‌رس است و معمولاً بین اواخر خرداد تا اوایل تیر می‌رسد.
مزیت اصلی «لیچی منقار مرغ» در میزان بالای گوشت میوه و طعم منحصربه‌فرد آن است و اغلب با ارقام زیر مقایسه می‌شود:
در مقایسه با آب‌نبات برنجی چسبناک با لیچی:
نکته مشترک: هر دو نمایندگان برجسته دانه‌های کوچک (مغز دانه) هستند و محتوای گوشتی بسیار بالایی دارند.
تفاوت: مغز کیک برنجی چسبناک نرم، لطیف، ترد و بسیار شیرین و چسبناک است. در حالی که مغز لیچی منقار مرغی ترد، سفت، شیرین و آبدار است و طعمی کاملاً متفاوت دارد.
در مقایسه با لیچی پرنسس شیائو شی:
رقم فیزی شیائو یک نوع زودرس است که پوست آن ترکیبی از رنگ‌های قرمز و سبز دارد. گوشت آن ترد اما شیرین است و احتمالاً کمی اسیدیته دارد. لیچی دهان‌مرغی یک رقم میان‌رس است که پوست آن قرمز تیره است. شیرینی آن خالص‌تر و هسته آن در مقایسه با فیزی شیائو کوچک‌تر است و گوشت آن ضخیم‌تر می‌باشد.