بیش از 100 نوع لیچی وجود دارد و هر ساله انواع جدیدی به طور مداوم ظاهر می‌شوند.
اکنون فصل رسمی لذت بردن از لیچی‌هاست. مقدار زیادی لیچی در بازار موجود است. سوپرمارکت‌ها، فروشگاه‌های میوه و فروشندگان خیابانی همه درباره لیچی‌های تازه فریاد می‌زنند و با عبارات وسوسه‌انگیزی مانند "اگر شیرین نیست، نیازی به پرداخت نیست" و قیمت‌هایی که از بالا به پایین متغیر است، مشتریان را جذب می‌کنند.
لیچی (نام علمی: Litchi chinensis Sonn.) به خانواده ساپینداسه و جنس لیچی تعلق دارد. این یک درخت همیشه سبز است که حدود 10 متر ارتفاع دارد. پوست میوه دارای برآمدگی‌های فلس‌دار، قرمز روشن و بنفش قرمز است. وقتی کاملاً رسیده می‌شود، به رنگ قرمز روشن در می‌آید؛ دانه‌ها به‌طور کامل توسط یک پوشش دانه کاذب گوشتی پوشیده شده‌اند. دوره گلدهی در بهار و دوره میوه‌دهی در تابستان است. وقتی تازه است، گوشت میوه نیمه شفاف و ژلاتینی است، با طعمی خوشبو و خوشمزه، اما برای نگهداری مناسب نیست.
این میوه در جنوب غربی چین، از جمله یون‌نان، گوئیژو، سیچوان و چونگ‌کینگ، همچنین در مناطق جنوبی مانند گوانگ‌شی، گوانگ‌دونگ و هاینان و مناطق جنوب شرقی مانند فوجیان، ژجیانگ و تایوان توزیع شده است. همچنین در بخش جنوب شرقی آسیا کشت می‌شود. سوابقی از معرفی آن به آفریقا، آمریکا و اقیانوسیه وجود دارد. لیچی به عنوان یکی از "چهار میوه بزرگ جنوب" به همراه موز، آناناس و لانگان شناخته می‌شود.
لیچی شیرین، ترش در طعم و گرم در طبیعت است. این میوه به meridians قلب، طحال و کبد وارد می‌شود. می‌تواند سکسکه و اسهال را متوقف کند. این یک انتخاب عالی برای درمان غذایی برای افرادی است که سکسکه‌های مداوم و اسهال شبانه دارند. در عین حال، اثرات تقویت مغز، ترویج تناسب اندام، تحریک اشتها و سود رساندن به طحال را دارد. به دلیل طبیعت گرم آن، مصرف بیش از حد می‌تواند به راحتی منجر به گرمای بیش از حد شود.