جزئیات اساسی
حداقل سفارش:100
وزن خام:1 kg
وزن خالص:1 kg
روش حمل و نقل:پست سریع، حمل و نقل هوایی، حمل و نقل دریایی
معرفی محصول
بذر یانگمی
رقم هیبریدی شامل دونگ‌کوی، بای‌چی و شی‌جینگ است.
رقم هیبریدی شامل دونگ‌کوی، بای‌چی و شی‌جینگ است.
۱. تهیه و فرآوری بذر (مراحل کلیدی)
بذرهای یانگمی را نمی‌توان مستقیماً کاشت. آنها باید به‌درستی فرآوری شوند تا خواب شکسته شود و نرخ جوانه‌زنی افزایش یابد.
تهیه بذر:
میوه‌های عناب کاملاً رسیده، پر و سالم را انتخاب کنید.
گوشت میوه را بخورید یا بتراشید، بذرها را به‌طور کامل تمیز کنید، تمام گوشت و مواد لزج باقی‌مانده را پاک کنید تا از رشد کپک جلوگیری شود.
تیمار لایه‌بندی (تیمار بهاره‌سازی):
این فرآیندی است که فرآیند زمستان‌گذرانی بذرها در طبیعت را شبیه‌سازی می‌کند و برای جوانه‌زنی بذرهای درخت ممرز حیاتی است.
زمان: معمولاً در پاییز (از اکتبر تا دسامبر) انجام می‌شود تا برای کاشت در بهار سال بعد آماده شود.
روش:
بذرهای تمیز را با ماسه رودخانه‌ای مرطوب (رطوبت باید به‌گونه‌ای باشد که وقتی آن را در دست فشار می‌دهید و رها می‌کنید، از هم بپاشد) به نسبت ۱:۳ مخلوط کنید.
آن را در یک گلدان گل، یک جعبه چوبی یا یک کیسه پلاستیکی سوراخ‌دار قرار دهید.
آن را در محیط خنک ۳ تا ۵ درجه سانتی‌گراد، مانند محفظه خنک یخچال (نه فریزر!) یا انبار نگهداری کنید.
مدیریت: هر ۲ تا ۳ هفته یک بار بازرسی انجام دهید. ماسه را مرطوب نگه دارید تا از پوسیدگی بذرها به دلیل خشکی یا رطوبت بیش از حد جلوگیری شود.
مدت: تیمار نگهداری در ماسه باید ۴ تا ۶ ماه طول بکشد تا بهار سال بعد (مارس تا آوریل)، زمانی که پوسته بذر ترک خورد و بخش سفید نمایان شد، در آن نقطه می‌توان آن را خارج کرده و کاشت.
دوم. کاشت
زمان: بهار، زمانی که دما به طور پایدار در ۱۵-۲۰ درجه سانتی‌گراد یا بالاتر تثبیت شود (معمولاً در مارس و آوریل).
خاک: خاکی سست، حاصلخیز و با زهکشی خوب با سطح pH کمی اسیدی (۴.۵ - ۶.۵) انتخاب کنید. می‌توانید خاک باغچه، خاک برگ و ماسه رودخانه‌ای را مخلوط کنید.
ظرف: از گلدان‌های نشاکاری، سینی‌های حجره‌ای یا گلدان‌های کوچک استفاده کنید. کف آن باید سوراخ‌های زهکشی داشته باشد.
روش کاشت:
گلدان را با خاک پر کنید و کاملاً آبیاری کنید.
بذرهای فرآوری شده را مستقیماً در خاک بکارید و آنها را با حدود ۱ تا ۲ سانتی‌متر خاک بپوشانید (تقریباً ۱ تا ۲ برابر قطر بذرها).
خاک را به آرامی فشرده کنید تا اطمینان حاصل شود که بذرها در تماس نزدیک با آن هستند.
می‌توان روی آن را با فیلم پوشاند یا یک صفحه شیشه‌ای قرار داد تا گرما و رطوبت حفظ شود، اما باید تهویه تضمین گردد.
III. مراقبت در دوره جوانه‌زنی
دما: در حدود ۲۰-۲۵ درجه سانتی‌گراد نگه دارید که برای جوانه‌زنی مساعد است.
رطوبت: خاک را مرطوب نگه دارید، اما از غرقابی شدن جلوگیری کنید. می‌توانید با استفاده از آبپاش آن را آبیاری کنید.
نور: آن را در مکانی با نور پراکنده روشن قرار دهید و از نور مستقیم خورشید خودداری کنید.
زمان جوانه‌زنی: تحت شرایط مناسب، بذرهای تیمارشده معمولاً ۱ تا ۲ ماه طول می‌کشد تا به تدریج جوانه بزنند. لطفاً صبور باشید!
چهارم. مدیریت در مرحله نشاکاری
وجین: وقتی نهال‌ها ۳ تا ۴ برگ واقعی تولید کردند، اگر تراکم کاشت بیش از حد زیاد باشد، نهال‌های ضعیف یا بیمار باید حذف شوند تا فاصله بین نهال‌ها حفظ شود و نهال‌های سالم فضای کافی برای رشد داشته باشند.
نور: نور را به‌تدریج افزایش دهید تا گیاهان نور خورشید کافی دریافت کنند، که به رشد سالم نهال‌ها کمک می‌کند.
کود و آب:
خاک را مرطوب نگه دارید اما نه بیش از حد خیس. کاملاً آبیاری کنید.
در مرحله نهال، گیاهان به کود زیادی نیاز ندارند. پس از اینکه نهال‌ها به‌خوبی رشد کردند، هر نیم ماه یک کود مایع بسیار رقیق (مانند آب کمپوست رقیق‌شده یا محلول کود ترکیبی) اعمال کنید. به یاد داشته باشید که "مقادیر کم را مکرراً اعمال کنید".
انتقال: وقتی نهال‌ها به ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر رسیدند و سیستم ریشه‌ای گلدان کوچک را پر کرد، می‌توان آنها را به گلدان بزرگ‌تری منتقل کرد.
پنجم. مدیریت پس از برداشت و نکات احتیاطی
برای کاشت در زمین: اگر قصد کاشت در زمین را دارید، توصیه می‌شود ابتدا درخت را به مدت ۱ تا ۲ سال در گلدان پرورش دهید. زمانی که درخت به اندازه کافی قوی شد، آن را به یک مکان بیرونی منتقل کنید. مکانی با نور خورشید فراوان، خاک عمیق و زهکشی خوب و خاک اسیدی انتخاب کنید.
گرده‌افشانی و میوه‌دهی: یانگمی گیاهی دوپایه است، به این معنی که برای گرده‌افشانی توسط باد یا حشرات و میوه‌دهی، باید گیاهان نر و ماده همزمان کاشته شوند یا گیاهان نر در نزدیکی وجود داشته باشند. درختان رشد یافته از دانه جنسیت تصادفی دارند و ۸ تا ۱۰ سال یا حتی بیشتر طول می‌کشد تا به مرحله میوه‌دهی برسند.
پیوند زدن: برای کوتاه کردن دوره باردهی و تضمین کیفیت میوه‌ها (تکثیر از طریق بذر ممکن است منجر به تنوع شود و کیفیت میوه پایین‌تر از گیاه مادری باشد)، روش رایج این است: ابتدا پایه را با استفاده از بذر پرورش دهید (به مدت ۲-۳ سال)، و سپس پیوندک‌ها را از درختان بالغ و پربازده با کیفیت بالا برای پیوند بردارید. این روش استاندارد برای کاشت در باغ است.
خلاصه و یادآوری‌ها
مزایا: تجربه چرخه کامل زندگی گیاهان، هزینه کم، و امکان پرورش گونه‌های جدید (نهال‌ها ممکن است متفاوت باشند).
معایب: این فرآیند زمان بسیار طولانی می‌برد (۸ تا ۱۰ سال تا رسیدن به نتیجه) و نتیجه بسیار نامشخص است (جنسیت نتاج ناشناخته است و ممکن است کیفیت میوه‌ها بدتر شود).
توصیه برای علاقه‌مندان: از فرآیند کاشت و پرورش لذت ببرید. انتظار نتیجه سریع نداشته باشید. اگر هدف اصلی شما لذت بردن از خوردن مانگوستین است، توصیه می‌شود مستقیماً نهال‌های پیوندی مانگوستین را خریداری کنید.
بذرهای یانگمی را نمی‌توان مستقیماً کاشت. آنها باید به‌درستی فرآوری شوند تا خواب شکسته شود و نرخ جوانه‌زنی افزایش یابد.
تهیه بذر:
میوه‌های عناب کاملاً رسیده، پر و سالم را انتخاب کنید.
گوشت میوه را بخورید یا بتراشید، بذرها را به‌طور کامل تمیز کنید، تمام گوشت و مواد لزج باقی‌مانده را پاک کنید تا از رشد کپک جلوگیری شود.
تیمار لایه‌بندی (تیمار بهاره‌سازی):
این فرآیندی است که فرآیند زمستان‌گذرانی بذرها در طبیعت را شبیه‌سازی می‌کند و برای جوانه‌زنی بذرهای درخت ممرز حیاتی است.
زمان: معمولاً در پاییز (از اکتبر تا دسامبر) انجام می‌شود تا برای کاشت در بهار سال بعد آماده شود.
روش:
بذرهای تمیز را با ماسه رودخانه‌ای مرطوب (رطوبت باید به‌گونه‌ای باشد که وقتی آن را در دست فشار می‌دهید و رها می‌کنید، از هم بپاشد) به نسبت ۱:۳ مخلوط کنید.
آن را در یک گلدان گل، یک جعبه چوبی یا یک کیسه پلاستیکی سوراخ‌دار قرار دهید.
آن را در محیط خنک ۳ تا ۵ درجه سانتی‌گراد، مانند محفظه خنک یخچال (نه فریزر!) یا انبار نگهداری کنید.
مدیریت: هر ۲ تا ۳ هفته یک بار بازرسی انجام دهید. ماسه را مرطوب نگه دارید تا از پوسیدگی بذرها به دلیل خشکی یا رطوبت بیش از حد جلوگیری شود.
مدت: تیمار نگهداری در ماسه باید ۴ تا ۶ ماه طول بکشد تا بهار سال بعد (مارس تا آوریل)، زمانی که پوسته بذر ترک خورد و بخش سفید نمایان شد، در آن نقطه می‌توان آن را خارج کرده و کاشت.
دوم. کاشت
زمان: بهار، زمانی که دما به طور پایدار در ۱۵-۲۰ درجه سانتی‌گراد یا بالاتر تثبیت شود (معمولاً در مارس و آوریل).
خاک: خاکی سست، حاصلخیز و با زهکشی خوب با سطح pH کمی اسیدی (۴.۵ - ۶.۵) انتخاب کنید. می‌توانید خاک باغچه، خاک برگ و ماسه رودخانه‌ای را مخلوط کنید.
ظرف: از گلدان‌های نشاکاری، سینی‌های حجره‌ای یا گلدان‌های کوچک استفاده کنید. کف آن باید سوراخ‌های زهکشی داشته باشد.
روش کاشت:
گلدان را با خاک پر کنید و کاملاً آبیاری کنید.
بذرهای فرآوری شده را مستقیماً در خاک بکارید و آنها را با حدود ۱ تا ۲ سانتی‌متر خاک بپوشانید (تقریباً ۱ تا ۲ برابر قطر بذرها).
خاک را به آرامی فشرده کنید تا اطمینان حاصل شود که بذرها در تماس نزدیک با آن هستند.
می‌توان روی آن را با فیلم پوشاند یا یک صفحه شیشه‌ای قرار داد تا گرما و رطوبت حفظ شود، اما باید تهویه تضمین گردد.
III. مراقبت در دوره جوانه‌زنی
دما: در حدود ۲۰-۲۵ درجه سانتی‌گراد نگه دارید که برای جوانه‌زنی مساعد است.
رطوبت: خاک را مرطوب نگه دارید، اما از غرقابی شدن جلوگیری کنید. می‌توانید با استفاده از آبپاش آن را آبیاری کنید.
نور: آن را در مکانی با نور پراکنده روشن قرار دهید و از نور مستقیم خورشید خودداری کنید.
زمان جوانه‌زنی: تحت شرایط مناسب، بذرهای تیمارشده معمولاً ۱ تا ۲ ماه طول می‌کشد تا به تدریج جوانه بزنند. لطفاً صبور باشید!
چهارم. مدیریت در مرحله نشاکاری
وجین: وقتی نهال‌ها ۳ تا ۴ برگ واقعی تولید کردند، اگر تراکم کاشت بیش از حد زیاد باشد، نهال‌های ضعیف یا بیمار باید حذف شوند تا فاصله بین نهال‌ها حفظ شود و نهال‌های سالم فضای کافی برای رشد داشته باشند.
نور: نور را به‌تدریج افزایش دهید تا گیاهان نور خورشید کافی دریافت کنند، که به رشد سالم نهال‌ها کمک می‌کند.
کود و آب:
خاک را مرطوب نگه دارید اما نه بیش از حد خیس. کاملاً آبیاری کنید.
در مرحله نهال، گیاهان به کود زیادی نیاز ندارند. پس از اینکه نهال‌ها به‌خوبی رشد کردند، هر نیم ماه یک کود مایع بسیار رقیق (مانند آب کمپوست رقیق‌شده یا محلول کود ترکیبی) اعمال کنید. به یاد داشته باشید که "مقادیر کم را مکرراً اعمال کنید".
انتقال: وقتی نهال‌ها به ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر رسیدند و سیستم ریشه‌ای گلدان کوچک را پر کرد، می‌توان آنها را به گلدان بزرگ‌تری منتقل کرد.
پنجم. مدیریت پس از برداشت و نکات احتیاطی
برای کاشت در زمین: اگر قصد کاشت در زمین را دارید، توصیه می‌شود ابتدا درخت را به مدت ۱ تا ۲ سال در گلدان پرورش دهید. زمانی که درخت به اندازه کافی قوی شد، آن را به یک مکان بیرونی منتقل کنید. مکانی با نور خورشید فراوان، خاک عمیق و زهکشی خوب و خاک اسیدی انتخاب کنید.
گرده‌افشانی و میوه‌دهی: یانگمی گیاهی دوپایه است، به این معنی که برای گرده‌افشانی توسط باد یا حشرات و میوه‌دهی، باید گیاهان نر و ماده همزمان کاشته شوند یا گیاهان نر در نزدیکی وجود داشته باشند. درختان رشد یافته از دانه جنسیت تصادفی دارند و ۸ تا ۱۰ سال یا حتی بیشتر طول می‌کشد تا به مرحله میوه‌دهی برسند.
پیوند زدن: برای کوتاه کردن دوره باردهی و تضمین کیفیت میوه‌ها (تکثیر از طریق بذر ممکن است منجر به تنوع شود و کیفیت میوه پایین‌تر از گیاه مادری باشد)، روش رایج این است: ابتدا پایه را با استفاده از بذر پرورش دهید (به مدت ۲-۳ سال)، و سپس پیوندک‌ها را از درختان بالغ و پربازده با کیفیت بالا برای پیوند بردارید. این روش استاندارد برای کاشت در باغ است.
خلاصه و یادآوری‌ها
مزایا: تجربه چرخه کامل زندگی گیاهان، هزینه کم، و امکان پرورش گونه‌های جدید (نهال‌ها ممکن است متفاوت باشند).
معایب: این فرآیند زمان بسیار طولانی می‌برد (۸ تا ۱۰ سال تا رسیدن به نتیجه) و نتیجه بسیار نامشخص است (جنسیت نتاج ناشناخته است و ممکن است کیفیت میوه‌ها بدتر شود).
توصیه برای علاقه‌مندان: از فرآیند کاشت و پرورش لذت ببرید. انتظار نتیجه سریع نداشته باشید. اگر هدف اصلی شما لذت بردن از خوردن مانگوستین است، توصیه می‌شود مستقیماً نهال‌های پیوندی مانگوستین را خریداری کنید.